Gordon tarih dersleri veriyor.
- Nerede görev yapıyorsunuz? - Des Moines'de.
Monoton hayatımıza yeni bir heyecan katmak istedik.
Bu kasabanın çok köklü bir geçmişi var. Ve hepsi iyi şeyler değil.
Babanı tanırdık. Sen Henry Deaver'sin, değil mi?
- Bodrumda ne var? - Polisi çağırmak zorunda bırakma beni.
Arkada kalıyorsun, hızlan. Sence hangi yoldan gideceğiz evlat?
Baban ona şey derdi, Tanrı'nın Sesi.
Bu odanın içinde tam bir sessizlik hâkim.
Muhtemelen Dünya üzerindeki en sessiz yer burası.
Çok korkunç bir şey olacak.
Üstünden 27 yıl geçti ama sen tek bir yıl bile yaşlanmamışsın.
Bir illet, bir leke,... Bir lanet var bu kasabada.
Juniper Hills Hastanesinde bir kundaklama olayı yaşandı.
Polis, şüphelinin fotoğrafını yayınladı fakat ismi bilinmiyor.
Nereye gidersen git, kötülüğü de peşinden sürüklüyorsun.
Geçen onca yılın ardından,...
...senin hâlâ gerçekten ne olduğunu bilmiyorum.
Temel sorun şu ki, ''Bastırma'' kelimesi olumsuz bir şekilde karşılanıyor.
Açıkçası bu, Darwinci görüşün en önemli payesi.
İnsan zihni geçmişte yaşadığı acı tecrübeleri unutmak üzere tasarlanmıştır.
Tıpkı, bedenin yaraları iyileştirmek için tasarlandığı gibi.
Evet de, evrimci psikologlar hem buluşsal pastam dursun hem karnım doysun istiyorlar.
Bize, tarihten ders çıkarmadığımızı ima etmiyorsunuz herhalde?
Huxley ve Rogers, kültürel belleğin putlaştırılmasının tehlikeli ve aptalca...
...olduğunu ampirik düzeyde ispat ettiler.
Desene, o zaman ben de bir aptalım.
Gel gelelim, kadrolu bir aptalım.
Yine de...
...aklıma takılan bir husus var.
Eşimle yatman.
Vay canına. Çok güzel bir kasaba.
Castle Rock'un yazlık turist popülâsyonu çok azdır.
3 yatak odalı bir evin değeri en yakındaki kasabadan %39 daha düşüktür.
Kasaba merkezi yenilendikten sonra emlak fiyatları tavan yapacak.
Bu arada, tavan izolasyonu da geçen yıl yenilendi.
Tabloyu satmayı da düşünürler mi?
- Tamam, biraz daha. - Pekala.
- İleri, ileri, ileri. - Böyle? - Tamamdır.
Ver bakalım.
Kadın onlarca tablo olduğunu söylemişti. Gerisi nerede acaba.
Bodrumun anahtarını buldum!
Gordon?
Yatağa geliyor musun?
Evet, beş dakikaya.
Düşündüm de belki...
...yeni evimizde yeni bir sayfa açarız.
Olanları unutamaz mıyız?
Uğraşıyorum.
Castle Rock Canlı Tarih Pansiyonu. Nasıl yardımcı olabilirim?
Tabii ki.
Harika. Görüşürüz.
Gordon.
İlk müşterimizi aldık.
1991 senesinin suç başkenti. İnanabiliyor musunuz?
Gordon ölümle ilgili olaylara her zaman ilgi duymuştur.
Doktorasını ''BTK Killer'' olarak bilinen Dennis Rader üzerine yapmıştı.
Sadece sosyolojik bir analizdi. İlgi çekici bir şey değil, maalesef.
Bu yer, gerçek suç meraklıları için yapılmış tarihi gerçeklerle dolu ilk üç boyutlu...
...tarih pansiyonu olacak.
Gerçek katillerin en ince ayrıntısına kadar yeniden canlandırıldığı bir evde...
...konaklama imkanı sunuyoruz.
Kasabadan yeni evler de aldığımız zaman...
...Castle Rock insanların yeni uğrak yeri olacak.
Öyle. Özellikle gençler buraya bayılacaktır.
Ne zamandır evlisiniz?
- 13 yıl oldu. - Benim daha 2 yıl oldu.
Öyleyse, yarınki tur için...
Gerek yok. Muhtemelen sabah erkenden gitmiş oluruz.
Bize gözlerden uzak, sessiz bir kasaba lazımdı. O yüzden...
Anlıyorum. Tabii.
Teşekkür ederim.
Gordon?
Altyazı: Enes Biga İyi seyirler.
Henry!
Benim, Molly.
Henry! Benim, korkma.
- Gel hadi. - O adamlar nerede?
Bilmiyorum.
Seni oraya kilitleyip gittiler yani, öyle mi?
İçeride benimle miydin? Bu sayede mi buldun beni?
Sanırım. Yani...
Bilmiyorum.
Biraz muğlak.
Sadece birkaç saat kaldığımı biliyorum ama sanki yıllar geçmiş gibi.
Dünyanın nasıl işlediğini bildiğimi sanırdım. Neyin gerçek olup olmadığını.
Delirdim sanırım.
İnsanlar hayatım boyunca bana deli dedi. Zamanla alışıyorsun.
Özür dilerim.
Sen deli değilsin.
Ön kapı açıldı.
Wendell?
Anne?
Wendell?
Senin ne işin var burada?
Oğlum nerede?
Burada değil.
Nerede o zaman?
Ön kapı açıldı.
Wendell.
- İyi misin? - Evet.
O hâlâ burada mı?
Sen yukarı çık, kapını kilitle. Ben söyleyene kadar da çıkma.
- Ne demek yukarı çık? Neler oluyor? - Dediğimi yap.
- Baba... - Kapını da kilitle. Hadi.
- Büyükannem iyi mi? - Çık hadi.
Arka kapı açıldı.
Nereye gidiyorsun?
Burada olmaman gerekiyor.
Ne yaptın sen?
Korkmuştu.
Kafası karışmıştı. Onu annen öldürdü.
Ben de ortalığı temizledim. Eğer cesedi ormana götürürsek...
- Ne anlatıyorsun sen ya? - Anneni korumak zorundayız.
Duyuyor musun?
Duyuyorsun.
Sonunda.
Gitmeliyiz. Ormana gitmemiz gerek.
Kimsin sen? Neden avukatın olarak beni istedin?
Seni bekledim.
27 yıl boyunca seni bekledim.
Maine Eyalet Polisi. İçeridekiler, dışarı çıkın.
Seni o bodrumdan ben kurtardım. Ve bunların hiçbirinin olmasını istemedim.
Dışarı çıkın! Bu size son ihtarım.
Anlaşıldı, merkez.
Kaldır ellerini!
Yetkililer, Shawshank hapishanesinden salıverilen kimliği belirsiz kişi dışında...
...başka şüphelilerin de Juniper Hill'deki felaketle bağlantısı olabileceğini düşünüyor.
Kamera kayıtlarında, birden fazla hastanın aynı anda yataklarını yaktığı görülüyor.
Ancak bu hastaların kundaklama geçmişi bulunmuyor...
Lilith.
Bana ne oldu bilmiyorum. Ama ben katil değilim.
Yani, ben...
Bu olay hiç yaşanmadı.
Kahretsin.
- Lanet olsun! - Sakin ol.
Merhaba.
- Merhaba. - Selamlar herkese.
Vay canına, şu eve bakın.
- Size nasıl yardımcı olabiliriz? - Kusura bakmayın, ben Jackie.
Sweet Chariot Taksi'den.
İnternet sitenizi gördüm. Belki birbirimize yardımcı olabiliriz.
Bana bir dakika müsaade edin. Benim şunu...
Ücret tarifem konusunda sizinle anlaşırız.
Siz de müşterilerinize beni önerirseniz çok kıyak olur.
Yok artık! O şey de ne öyle?
Size dürüst olayım mı? Şu an kendime çok kızdım.
Çünkü inanmazsınız belki ama bu fikir beş yıl önce benim aklıma gelmişti.
Bu kasabayı cinayet temalı bir park haline getirmek.
Juniper Hills'i salla, hapishane müdürü ve onun kafesteki arkadaşını düşünürsek...
...bu kasaba tam bir altın madeni.
Ama siz benden önce davranmışsınız. O yüzden...
...helal olsun.
Johnny Carrick, 1929.
Doğru. Normalde pek bilinmez.
Ben bilirim.
Kuzeni tüm parasını borsada kaybetti.
Johnny de onun yardım isteğini geri çevirdi.
Bu bir oduncu baltası.
İtfaiyeci baltası değil ki. Carrick itfaiyeciydi.
Baltalardan anlıyorsun.
- Adınız...? - Torrance.
- Jackie Torrance. Kartta yazıyor. - Tabii ya. Şey...
...bu akşam büyük bir grup ağırlayacağız.
- O yüzden işlerimizi hallet... - Haklısınız!
Rehberlik için bir gönüllüye ihtiyacınız olursa...
...yardımcı olabilirim. Neyse.
- O zaman tanıştığıma memnun oldum. - Biz de.
Alan'la yakın mıydınız?
Büyükannene göz kulak oldu. Uzunca bir süre.
İyi bir insan olmak için çabaladı.
Zaman zaman oldu da.
Büyükannem evden gitmemi istedi.
Nereye gideceğimi bilemedim.
Yanında olamadığım için üzgünüm.
- Sizi yalnız bırakmamalıydım. - Dün gece sen neredeydin?
- Halletmem gereken bir iş vardı. - Büyükbabamın kilisesinde uyudum.
Boktan bir geceydi baba.
Henry?
Seninle konuşmam gerek.
Polisler beni götürmeden önce ne yaptığımı sana anlatmak istiyorum.
Bana saldırmaya çalıştı.
Saklanmak istedim ama beni buldu.
Başka şansım yoktu.
Çok korkmuştum Henry.
Beni çok korkuttu.
- Onun neler yapabileceğini biliyorsun. - Dur biraz anne, ne demek istiyorsun?
Senin için zor bir durum tabii. Ama sen de biliyorsun.
Sana nasıl davrandığını unuttun mu? Sana zarar verecek diye çok korktum.
- Kimden bahsediyorsun? - Seni koruyamamıştım.
Korumam gerekiyordu, evet, ama korumadım. Çünkü aklı başında değildi.
- Babam mı? - Nasıl yaptı bilmiyorum ama geri döndü.
Ama bu sefer ona direndim. Daha önce yapmam gerekeni şimdi yaptım.
Seni korudum. Ve oğlunu.
Bana yardım edeceksin, değil mi? Bunları anlatacaksın.
Onlara başka seçeneğim olmadığını söyle.
Alan'ı bul. Bu adamları tanır o.
Hem Alan'a itimat ederler. Onlarla konuşup, bu işi çözebilir.
Alan'ı bul.
Şüpheli yaklaşık 1.90 boyunda ve 20'li yaşlarında, beyaz.
Ekose bir palto giyiyor. Silahlı ve tehlikeli olduğu sanılıyor.
Senin müvekkilindi, değil mi?
- Bunu biliyorsun zaten. - Ama daha ilk adını bile bilmiyorsun.
Öyle.
Juniper Hill ile alakalı hiçbir şey söylemedi mi?
On dört ölü, beş kayıp var.
Bir dahaki sefere psikopatın tekini hapisten çıkarmadan evvel iki kere düşün.
Onu psikopat yapan hapishanedir belki.
Yaşananlar konusunda annenizin kafası hâlâ karışık.
- Yarın tekrar gelip konuşmaya çalışırım. - Sadece ben varken konuşabilirsiniz.
- Ne? - Beni hatırlamıyor musun?
Daria Reese. Kızım Dana ile birlikte Castle Rock lisesine giderdiniz.
- O zamanlar okul aile birliğindeydim. - Kusura bakmayın.
Dert değil. Ama seni unutmak da mümkün değil.
Eskiden çocuklar sana ne derdi hatırlıyor musun?
- Kara Ölüm. - Bitti mi?
Kasabaya geldin ve daha iki hafta geçmeden evinde bir adam ölü bulunuyor.
Shawshank de cabası. Katliam yapan gardiyan...
...senin için şahitlik yapacakmış ve olaylar esnasında sen de oradaymışsın.
Ölüm paratoneri gibisin ulan.
Rozet numaran ne senin?
Haberleşiriz.
Baksana. Yanıma gel.
- Gidelim hadi. - Sana ne sordu?
Sana ne sordu baba?
Konuşsana baba.
Bu kasabanın çivisi çıkmış durumda.
Hep böyleydi gerçi. O yüzden seni buraya hiç getirmedim.
- Seni çağırmam hataydı. - Büyükannemin dediklerini duydum.
Sizi dinledim. Her şeyi...
Baban hakkında söylediklerini duydum.
- Bazı şeyleri açıklığa kavuşturuyor sanki. - Öyle mi, ne gibi mesela?
Büyükannemde bunama var.
Ama senin tüm hayatım boyunca anlattığından daha fazlasını bana bir günde anlattı.
Wendell... Bak evlat.
- Bu konuyu konuşabiliriz. - Hayır, konuşamayız baba.
Anladın mı? Konuşmazsın.
Buradaki işlerim biter bitmez Boston'a geleceğim.
- Birkaç hafta kalırım, beki daha fazla. - O zaman şimdi gidelim. Beraber.
Lütfen.
Keşke yapabilsem. Ama...
Yakanı kurtaramıyorsun. Değil mi?
Bana birkaç gün ver.
Olur.
Henry, benim Molly. Şerif Pangborn'a olanları duydum.
Çok üzüldüm. Müsait olunca beni ara. Lütfen.
Has...
Of ya. Yine mi!
Bu çocuk gittiği her yere ölüm saçıyor.
Juniper Hill, Müdür Lacy ve şimdi de Alan.
Ama bu işi kendi eliyle yapmıyor.
Sanki... sanki başkaları onun yerine yapıyor gibi.
Bir şekilde onları buna zorluyor.
Bilmiyorum ya.
Onun yanındayken hissettiğim şeyleri daha önce hiç hissetmemiştim.
Yıllarca beni beklediğini söyledi.
Beni bir bodrumdan kurtardığını ve 27 yıldır beni beklediğini söyledi.
- Sana delice bir soru sorabilir miyim? - Tabii.
Lacy'nin evini gördün. Bodruma indin mi hiç?
Karısı anahtarını bulamadığını söylemişti.
Seni bekledim.
27 yıl boyunca seni bekledim.
Ben Henry Deaver. Şu an telefona bakamıyorum.
Lütfen sinyal sesinden sonra mesajınızı bırakın.
Merhaba Henry.
Benim. Ben de oraya geliyorum.
Burada yalnız başıma duramadım, tamam mı?
Yardımcı olabilir miyim?
Özür dilerim.
Kapıyı çaldım ama...
Ben bir avukatım ve müvekkilim...
Şey, resimleriniz...
Ben artık gitsem iyi olacak.
Aynen, gitsen iyi olacak.
Siktir!
Yapma!
Çekil üstünden!
Tanrım!
İkisi de ürkütücü görünüyordu.
Tuhaf bir şeyler vardı.
O yüzden ben de tekrar döndüm. Çünkü bir an...
Sanırım yanlış bir işe burnumu soktum.
Kendimde değildim artık, anlıyor musun?
Bu ne şimdi?
Ne... Ne işin var burada?
Henry nerede?
Henüz hazır değil.
Hazır derken? Neye hazır değil?
Sen bana yardım edebilirsin.
Çünkü beni tanıyorsun.
Hakkında hiçbir şey bilmiyorum ki.
Biliyorsun.
Hem ben de seni tanıyorum.
Aileni.
Şurada bir televizyon vardı.
Bazen geç saatlere kadar oturup onlarla film izlemene izin verirlerdi.
Genelde, şu pencerenin yanına otururdun.
Büyük sandalyeye. Müzik dinlerdin.
- Alo? - Henry. Ben Papaz Appleton.
Annen kiliseye geldi ve aklı yerinde değil gibiydi.
- Bana şeyi sordu... - Bekle, ne zaman geldi?
''Şerif Pangborn bu sefer öldü mü yoksa hayatta mı?''
- Şimdi nerede? - Eve götürmek istedim ama aceleyle çıktı.
Zihni çok karışmış gibiydi. O yüzden biraz endişelendim.
Henry? Henry?
- Şüpheli suç mahallini terk etti. - Senin gözetimindeydi!
Tırnaklarına daksil sürerdin.
Yatağın buradaydı.
Masan da burada.
Bir de el fenerin vardı.
Tepeye doğru tutardın.
Tüm bunları nereden biliyorsun?
Oradaydım.
Dışarıda, ormanda.
Senin öldüğün yerde.
Altyazı: Enes Biga Instagram@biganes